εὐχή 

молтва, мольба, обѣтъ, хвала
ἀποδίδωμι τὰς εὐχάς въꙁдат клѧтвꙑ, обѣтꙑ
εὐχὴν ποιέω помолт сѧ
πρεσβεύομαι εὐχή помолт сѧ
ποιέω τὴν εὐχήν молт сѧ