καρδία 

срьдьце
τῆς καρδίας срьдььнъ
ἐκχέω τὴν καρδίαν ἐμαυτοῦ ꙁлт срьдьце [сво], просъіпат срьдьце сво
ἐν ἁπλότητι καρδίας съ простомь срьдьцемь
ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ, ἐξ ὅλης τῆς καρδίας вьсѣмь срьдьцемь
συμβάλλω ἐν τῇ καρδίᾳ сълагат въ срьдьц
τὴν καρδίαν μου τίθεμαι εἴς τι положт срьдьце сво въ ьто
τίθημι [τίθεμαι] ἐν τῇ καρδίᾳ μου положт на срьдьц [свомь]