μοναχός 

рьнорꙁьць, рьньць
τοῦ μοναχοῦ мъншьскъ, рьнорꙁььскъ
μοναχοί братьꙗ
σχῆμα μοναχοῦ, πρόσχημα τῶν μοναχῶν [мъншьскъі, рьнььскъ, днаьнъі] обраꙁъ