ὁδός 

мор҄е, пѫть, пѫтьнъ, распѫть
διέξοδος τῶν ὁδῶν сходще пѫть
διέρχομαι μέρος τι τῆς ὁδοῦ ѹспѣт пѫт
ὁδὸς ἄμωμος непороенъ пѫть
ποιέομαι /πορεύομαι τὴν ὁδόν пѫтьмь т, въ пѫть ходт
πορεύομαι ἐν τῇ ὁδῷ ходт въ пѫт
τῆς ὁδοῦ λαμβάνομαι пѫт сѧ ѩт
τῆς ὁδοῦ ἔχομαι, πορεύομαι τὴν ὁδόν, διέρχομαι μέρος τι τῆς ὁδοῦ ѹспѣт пѫт