παῖς 

дѣтщь, кръмл҄енкъ, отрокъ, робщь, робъ, слѹга, оуенкъ
τῶν παίδων дѣтьскъ
ἡ παῖς отроковца
[ἡ] παῖς παρθένος дѣвца
ἐκ παιδικῆς ἡλικίας [вар. ἐκ παιδὸς ἡλικίας] ꙁ младъі врьстъі, отъ млада въꙁдраста
ὁ τοῦ θεοῦ παῖς съінъ божь