πνεῦμα 

бѣсъ, вѣтръ, доухъ, доуша, дъіхань, недѫгъ, ловѣкъ
Πνεύματος доуховьнъ
τοῦ πνεύματος доуховьнъ, свѧтъ
[τὸ] Ἅγιον Πνεῦμα, τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, τὸ θεῖον Πνεῦμα, τὸ πανάγιον Πνεῦμα, τὸ πανάγιον καὶ ζωοποιὸν Πνεῦμα свѧтъі дѹхъ
ἀκάθαρτον πνεῦμα бѣсъ нестꙑ [неьствꙑ]
ἀφίημι τὸ πνεῦμα споустт доухъ
ἐμβριμάομαι τῷ πνεύματι ꙁапрѣтт доухоу [доухомъ], раꙁгнѣват сѧ доухомь
ἔχων πνεῦμα [τῆς] ἀσθενείας доухъ недѫжьнъ мъі
κατάβασις τοῦ ἁγίου πνεύματος съшьствь свѧтаго дѹха
ὁ κατὰ πνεῦμα доуховьнъ
παρατίθεμαι τὸ πνεῦμα прѣдаꙗт дѹшѫ [дѹхъ]
πνεῦμα ἀκάθαρτον доухъ нестъі [неьствъі]
πνεῦμα πονηρόν, πνεῦμα ἀκάθαρτον ꙁълъ доухъ
τὸ πνεῦμα ὑποδέχομαι доушѫ прѩт