πονηρός 

лютъ, лѫкавъ, лѫкавьнъ, непрꙗꙁннъ, пронъірвъ
ὁ πονηρός непрꙗꙁнь, пронъіръ
τοῦ πονηροῦ непрꙗꙁннъ
[τὸ] πονηρόν ꙁъло, непрѣꙁнна
πονηρότερος гор҄ь
πονηρότατος пронъірвъ
πονηρὸν ποιέω ꙁъло творт [сътворт]