προαίρεσις 

волꙗ, ꙁвол҄ень, мꙑсль, подражань
ἔχω τὴν ἁπλωμένην προαίρεσιν навъікнѫт объіамъ
πρὸς τὰς προαιρέσεις протвѫ слѣ  оумоу
τῇ προαιρέσει волеѭ